The Feeling SonnetsEugene Ostashevsky In Eugene Ostashevskys The Feeling Sonnetshis fourth collection of poemswords, idioms, sentences, and poetic conventions are dislodged and defamiliarized in order to convey the experience of living in a land, and a language, apart. The book consists of four cycles of fourteen unrhymed, unmetered sonnets. The first cycle asks about the relationship between interpretation and emotion, whether we feel the feelings that we call ours.

De dansvloer is van iedereen is een ode aan de onvolmaakte mens

raakt op leeftijd

maar ook de sterk ritmische (en vol met klank-rijmen staande) gedichten van daarvoor laten zien hoe belangrijk muzikaliteit en ook lichamelijkheid daarbij zijn

vierde klas: oorlogen

koloniale trauma’s en het ware gezicht van het Britse vreemdelingenbeleid

it is an experiment in new reading operations

die vanaf de kleuterschool als culturele bagage aan de Fransen worden meegegeven

De bundel vormt een zoektocht naar een zachte technologie: waar vinden we betekenis tussen algoritmes

Maar op zijn minst is hij eerlijk genoeg om dat niet te ontkennen

maar ook het dagelijkse en nachtelijke leven in het bezette Antwerpen

their lyrics always engage with permanence and mortality

As Bobbie Louise Hawkins writes